Zon, zeehondjes en wondermooie views

Woorden hebben hun beperkingen, dat is nu echt wel duidelijk geworden. (Beeld je een combinatie in van de landschappen in Braveheart en Lord of the Rings, dat helpt) We hebben bijna geen plaats meer op ons fototoestel door alle landschappen en mooie dingen die zich aandienen. De voorbije twee dagen hebben we de Western Highlands ontdekt en die zijn gewoonweg magnifiek. Gisterenavond een piepklein vissersdorpje in een vissersbaai ontdekt (Shieldaig voor de geinteresseerden) waar we een zaterdagavond in de pub tussen de locals mee mochten maken. Met zicht op zee en het geluid van zeehondjes (!) genieten...

vanmorgen in alle vroegte zijn we op pad gegaan om met de auto de schilderachtige route langs de kust naar Appelcross te doen. Op de baan is slechts plaats voor 1 auto, maar gelukkig zijn er veel passage places en is iedereen hier enorm vriendelijk (bv je groet je tegenligger door je hand op te steken). De schapen storen zich niet teveel aan de auto's zodat je soms wel wat geduld moet oefenen. Deze middag stopten we in Plockton, gekend voor zijn micro-klimaat (met palmbomen!)zodat we ons echt in Italie waanden.


Plockton is echter ook gekend voor... zijn zeehondjes. Nadat we ze in de verte gezien en gehoord hadden, mocht een excursie niet ontbreken. Et voila...


Momenteel zitten we op het Isle of Skye, helemaal in het uiterste noorden ervan. De jeugdherberg waar we verblijven (we blijven jong) kijkt uit over de kliffen, de grazende schapen en een vlakke zee, geweldig.