Zon, zeehondjes en wondermooie views

Woorden hebben hun beperkingen, dat is nu echt wel duidelijk geworden. (Beeld je een combinatie in van de landschappen in Braveheart en Lord of the Rings, dat helpt) We hebben bijna geen plaats meer op ons fototoestel door alle landschappen en mooie dingen die zich aandienen. De voorbije twee dagen hebben we de Western Highlands ontdekt en die zijn gewoonweg magnifiek. Gisterenavond een piepklein vissersdorpje in een vissersbaai ontdekt (Shieldaig voor de geinteresseerden) waar we een zaterdagavond in de pub tussen de locals mee mochten maken. Met zicht op zee en het geluid van zeehondjes (!) genieten...

vanmorgen in alle vroegte zijn we op pad gegaan om met de auto de schilderachtige route langs de kust naar Appelcross te doen. Op de baan is slechts plaats voor 1 auto, maar gelukkig zijn er veel passage places en is iedereen hier enorm vriendelijk (bv je groet je tegenligger door je hand op te steken). De schapen storen zich niet teveel aan de auto's zodat je soms wel wat geduld moet oefenen. Deze middag stopten we in Plockton, gekend voor zijn micro-klimaat (met palmbomen!)zodat we ons echt in Italie waanden.


Plockton is echter ook gekend voor... zijn zeehondjes. Nadat we ze in de verte gezien en gehoord hadden, mocht een excursie niet ontbreken. Et voila...


Momenteel zitten we op het Isle of Skye, helemaal in het uiterste noorden ervan. De jeugdherberg waar we verblijven (we blijven jong) kijkt uit over de kliffen, de grazende schapen en een vlakke zee, geweldig.

We love whisky and Nessie!

Heel kort vandaag, mede omdat een beeld nog altijd veel meer zegt dan tekst...


Deze middag hebben we Aberlour en haar distillerij bezocht, een absolute aanrader! Na gedetailleerde uitleg konden we 6 whisky's proeven en becommentariëren. Heel wat bijgeleerd en natuurlijk heel erg lekker (ook veel als je zwangere vrouw haar proevertjes niet op drinkt :))


In de vooravond zijn we nog naar Loch Ness gereden en gewoon met ons twee genoten van het uitzicht en van elkaar.

highlanders, here we come

Eerst en vooral enkele verduidelijkingen:
- we eten geen Engels ontbijt, maar een Schots ontbijt. Het spijt me heel erg dit verkeerd aangegeven te hebben in de vorige post. Dat van deze ochtend was heerlijk overdadig... De haggis en de black puddig hebben we aan ons voorbij laten gaan, maar potatoe scone en de lorne sausage hebben ons toch goed gesmaakt.
- in de titel van de vorige post werd "ale" vermeld, maar je bleef op je honger/dorst zitten als je verder las. Vandaar even wat meer uitleg. Je kunt hier niet zomaar een pint bestellen op café. Het is van belang aan te geven of je een Lager (vergelijkbaar met ons pilsbier), een Stout (donker bier zoals Guiness) of een Ale (my favourite) wilt. Ale verschilt van bier omdat er minder koolzuur in zit. Real ale is echte cultuur: dit bier wordt met een pomp in je glas gepompt (vergeiljkbaar met een oude waterpomp) en gedronken op kamertemperatuur. Het smaakt veel beter dan het klinkt!

Tot de orde van de dag dan, het is weer een mooi gevulde dag geweest! Deze ochtend hebben we Scone Palace bezocht dat als kasteel een erg belangrijke rol vervuld heeft in de Schotse geschiedenis. Alle koningen tot de 13e eeuw werden hier gekroond op de zogenaamde Stone of Scone. Nadat de Engelsen ze in 1296 echter gestolen hebben, zou het tot 1996 duren eer de Schotten ze terugkregen.

Grappig was wel dat we de originele steen in Edinburgh Castle gezien hebben terwijl men hier maar een copie heeft.De verzameling kunstvoorwerpen, maar ook de verzameling pauwen in het park errond liet zich met plezier bewonderen.


Tegen de middag waren we eindelijk in de beroemde Highlands beland. Onze Matiz had wat problemen met bergop rijden (plankgas vrachtwagens amper voorbij kunnen steken is een apart gevoel), maar het landschap dat zich ontplooide rondom ons was om lyrisch van te worden: ruw, onherbergzaam, exact zoals verwacht. Een uurtje rijden van Inverness hebben we het nationaal park van Cairngorm bezocht en één van de talloze bergen 'beklommen' (via de easy trail :) ). Idee was om ons op te warmen voor verdere tochten door een goed uur te klimmen, maar het is toch wat tegengevallen om als zwangere vrouw 453m te stijgen op zo een korte tijd. Hoewel het wederom prachtig weer was, was een dikke trui noodzakelijk om de ijzige wind te trotseren. Een goede raad als je ook zoiets van plan bent: draag een muts! Het uitzicht bovenaan werd in de reisgids als 'moeilijk te omschrijven' aangegeven, maar laat ons zeggen dat het nogal indrukwekkend is...



Nu zitten we in Inverness, waar we gedurende twee dagen onze uitvalsbasis van zullen maken. Voor morgen en overmorgen staat er whisky, Loch Ness en de far west op het programma. En laat ons vooral onze terrasjes niet vergeten...

Scotland – great ale, strenge parkeerwachters en prachtig weer

Een lange post om te beginnen, we hebben al heel wat te vertellen!

Edinburgh (Schotten spreken het uit als ‘Jéédiinbrrru’), hoofdstad van Schotland sinds de 16e eeuw, heeft ons gisteren echt aangenaam verrast. Het prachtige weer (23 graden en volop zon) waarover de locals zich alleen maar in de meest uitzonderlijke bewoordingen uitlaten, zal daar natuurlijk ook niet vreemd aan zijn…

Maar laat ons beginnen bij het begin. Gisterenochtend in alle vroegte vertrokken we met de trein naar Brussel en vervolgens richting Charleroi (aka Brussels South). We konden alleen maar denken “arme Walen”; immers, zij worden nog net iets meer dan de Vlamingen geconfronteerd met zo een vertragingen, afgelaste treinen en onduidelijke berichtgeving. Om een lang verhaal kort te maken: we kwamen net op tijd aan op de luchthaven terwijl we toch voorzien hadden om daar anderhalf uur te moeten wachten (al een geluk!). Over de vlucht geen opmerkingen, integendeel zelfs. In tegenstelling tot wat ik opgevangen had, is het toilet bij Ryanair nog steeds gratis te gebruiken tijdens de vlucht :)

Eens geland in Prestwick, niet ver van Glasgow, begon natuurlijk het echte avontuur. De auto die we geboekt hadden, bleek iets kleiner uit te vallen dan verwacht (laat ons zeggen dat je een Chevrolet Matiz best niet naast een Mini parkeert als je deze laatste niet wilt schofferen…). Dat links rijden is toch wel iets heel apart, vooral op kruispunten waar je verschillende kanten uit kunt… Tot zover hebben we echter geen ongelukken gehad, hoera!

Van Prestwick zijn we richting Edinburgh gereden waar we twee keer zouden overnachten. Onderweg hebben we halt gehouden bij Rosslyn Chapel, u allen welbekend uit de Da Vinci Code als de kapel waar de graal verborgen zou liggen. Heel spijtig dat deze serieus in de steigers staat, maar volgende lente zouden de restauratiewerken afgerond zijn. We kunnen alleen maar sterk aanbevelen daar eens te passeren. Het is echt een heel mooi kerkje met prachtig beeldhouwwerk waar bovendien wat mysteries rondhangen (of wat dacht u van afbeeldingen van maïskolven gebeeldhouwd 50 jaar voor Columbus Amerika ontdekt heeft? Boehoehoe).


Na de innerlijke mens versterkt te hebben in de plaatselijke pub werd de tocht naar Edinburgh aangevat. We verwachtten ons aan een hoofdstad à la Bruxelles, maar niets van dat alles: een bescheiden stad met veel laagbouw en zonder files tekende zich af aan de horizon. Ons hotel was snel gevonden, de auto vlug even geparkeerd op een plaats waar dit niet mocht, inchecken, auto willen verplaatsen EN DAN een parkeerboete gevonden. Tijdens de 6 minuten dat we binnen waren! Volgens mij zat de parkeerwachter, verscholen achter een vuilnisbak, te wachten op achteloze toeristen, het kan bijna niet anders  We zijn vandaag naar de stadsdiensten geweest en de kans is reëel dat ze de boete van 60 pond laten vallen.

Zoals vermeld bij het begin was Edinburgh een meevaller. Het was geen liefde op het eerste gezicht gisterenavond, maar de bezoeken vandaag, de vriendelijke mensen en de talrijke terrasjes hebben onze opinie positief beïnvloed. Een absolute aanrader is het Edinburgh Castle dat uittorent boven de stad en waarvan de renovatie en het onderhoud geslaagd genoemd mogen worden.


Dat is iets wat we trouwens regelmatig opgemerkt hebben: de aandacht voor het eigen verleden is alom, zelfs de banken in de parken zijn opgedragen aan overleden Schotten!


Vanmorgen zijn we richting St Andrews gereden, ons aangeraden door de gyaecoloog, aan de oostelijke kust. Onderweg zijn we nog gestopt in Lyntithgow voor een kasteelbezoekje. Gelukkig was de zon alweer erg snel van de partij en hebben we met zicht op zee een heerlijk terrasje kunnen doen. In Saint Andrews zelf zijn prachtige ruïnes te bewonderen van een Middeleeuwse kathedraal (nog mooier als het vervallen is)en kasteel.


In dit heerlijke kuststadje hebben ze ook een universiteit (Prins William heeft er onder meer gestudeerd), wie weet komen onze kinderen hier ooit nog studeren :)

De bedoeling was om in Saint Andrews te overnachten, maar die zoektocht hebben we moeten opgeven. Onze reisgidsen hadden ons gewaarschuwd, maar het blijft vervelend. Daarom zitten we nu in Perth, in een heel gezellig B&B'tje, met de zon op ons hoofd te bloggen... De maag knort echter alweer (het Engelse ontbijt is nu, ongeveer 10u later, eindelijk verteerd), dus we zijn weer off to the pub! Gisteren hebben we ons gewaagd aan haggis en eerlijk, het valt nog mee. Vanavond toch maar iets anders...