sneeuw eten in Francorchamps!

Wie had kunnen voorspellen dat net op het ogenblik dat we een weekend in Francorchamps geboekt hadden met een hoop kameraden, de Ardennen bedekt zouden worden met een sneeuwtapijt van 20 cm? (Frank Deboosere hoor ik u denken?)



Het kind in ons kon de vrije loop gelaten worden, het gevoel dat je hebt wanneer je een verse onbereden (off)piste opstapt was overweldigend en de combinatie met een fantastische groep mensen simpelweg onweerstaanbaar...



Enkele activiteiten: beken oversteken (op of naast de boomstronken), sneeuwballengevechten, Shania een vijs uitdraaien, schoppen tegen besneeuwde bomen, de pappenheimers spelen, met Shania in het bubbelbad en de sauna, poker, babbelen met onverwacht bekende buren, etc.

De rit naar huis was overigens ook nog een echt avontuur... of wat dacht u van een niet gestrooide Brusselse ring tijdens een Belgische 'blizzard' waarbij iedereen meer schoof dan reed?

Een weekend om alleszins niet snel te vergeten!

Op paddestoelenjacht in Herbeumont

Een verlengd weekend - ideaal om er even tussenuit te glippen naar onze welbekende Ardennen! Vorig jaar hadden we de streek rond Herbeumont reeds verkend en deze was zodanig meegevallen dat er dit jaar een vervolg aan gebreid werd.




Het zijn zo van die momenten dat een mens lyrisch wordt over de schoonheid van de natuur en geniet van de simpele, maar goede dingen in het leven... Hierboven zie je wat een panoramisch zicht over de Semois en de "Tombeau du chevalier" zich aan je voeten vleit wanneer je er eens op uittrekt.

Dit jaar hebben we wel opvallen veel met onze neus in de grond gezeten dan te genieten van de zichten rondom ons heen. We hebben ons zowaar ontpopt tot amateur-mycologen en heel veel verscheidene paddestoelen gezien!



Enkele voorbeelden zijn de kolonie porseleinzwammetjes en de parasolzwam (tot 25cm in doorsnede!) die je op de foto's ziet. Wie geïnteresseerd is, kan gerust vragen naar de foto's van onder meer de roodbruine slanke amaniet, de gele aardappelbovist of de bloedweizwammetjes! :)



Echter, ook everzwijnen hebben ons pad gekruist! Een wakkere Artan had ze eerst opgemerkt, maar ze stoven weg toen we iets te dicht in de buurt kwamen... Een wildmenu 's avonds kon vanzelfsprekend niet ontbreken, maar de everzwijnen hadden duidelijk ook iets te snel gelopen voor de jagers: een lekker hertenkalffiletje was niettemin een lekker alternatief!

Wie nog tijd heeft om te gaan: kruip even in je auto en ga genieten van de Ardense bossen, de Rochefort en pannekoek achteraf smaken overigens naar meer.

De finale! Kuta (aka Lloret de mar of Salou)

Het is telkens weer jammer om te beseffen dat het je laatste dag is... Maar wat een prachtige vakantie hebben we niet achter de rug! \

Vanmorgen zijn we naar Kuta vertrokken om morgenvroeg gemakkelijk naar de luchthaven te kunnen gaan (die is hier maar 3km van). Gezien Kuta feitelijk perfect vergeleken kan worden met Lloret de Mar (inclusief drag queens, gratis toegang voor de discotheek en enorme hoeveelheden jong volk)hebben we er vandaag een bijzondere rustige stranddag van gemaakt. We zijn hierdoor toch een heel klein beetje bruin, want eens in Belgie lijkt er niet veel meer van de zon in huis te zullen komen. Gisteren hebben we feitelijk al een beetje afscheid genomen met een (verplichte) prachtige zonsondergang op Tanah Lot (een hindoeistische tempel uit de 16e eeuw gebouwd op een rots in de zee). Natuurlijk waren daar ongelooflijk veel toeristen, maar vanop een rustig terrasje wat verder weg hebben we er toch heerlijk van genoten.


We werden daar trouwens gezegend met het heilige water en een doddeke rijst op ons voorhoofd!


Op de weg ernaartoe hebben we nog een tussenstop gemaakt in Mengwi, de voormalige hoofdstad van het gelijknamige Balinese koninkrijk, waar we eveneens de tempel gaan bezoeken zijn. Daarmee hadden we meer dan genoeg tempels gezien, maar deze was de tussenstop zeker waard! Op de foto zie je de meru's duidelijk waarbij het aantal dakjes van stro het belang aangeeft van wat het voorstelt (bergen, meren, goden, ...)



Morgen beginnen we aan onze marathon huiswaarts. We vertrekken om 9.45u (3.45u in Belgie) richting Jakarta. Daar nemen we om 15.15u (10.15u in Belgie) het vliegtuig naar Abu Dhabi waar we tenslotte om 2.30u (23.30u in Belgie) naar Brussel vertrekken. Om 7.15u kunt u dan twee uitgeputte wrakken na een reis van 26u terugvinden in de centrale hal van Zaventem.

We hadden nog enkele foto's beloofd van de vorige keer. Bij deze:



- Karoline snuisterend op de markt in Ubud. Afdingen tot je erbij neervalt! Het vervelende is dat we het nu pas in de vingers hebben...-



- In Monkey Forest kon je de aapjes van heeeel dichtbij bekijken. Of was het omgekeerd? -

En tot slot: waar je allemaal op wachtte een achtergrond voor uw computer :)! Met het prachtige Monkey Forest op de achtergrond zeggen we u "tot gauw"!

Ubud: Kecak-dancing, hanengevechten en zoveel meer

Sorry bij voorbaat: geen foto's door extreem trage verbindingen (nu weten we weer hoe het was toen onze modem nog van dat getsjilp produceerde)

We kunnen natuurlijk wel met tekst in geuren en kleuren trachten te beschrijven wat voor een stad Ubud is en waar we ons zoal mee bezig gehouden hebben. Ubud zelf is zoals gezegd nog steeds een aangename stad. Bovendien bevalt ons nieuwe hotel ons veel beter dan het vorige. Het is goedkoper, aangenamer en vriendelijker met een prachtige view over de jungle-tuin en de rijstvelden. We blijven daar dus nog tot overmorgen, het ogenblik wanneer we stilaan afzakken richting luchthaven...

Ook voor het eten is het in Ubud goed vertoeven. De keuze is enorm (gisteren bijvoorbeeld Japans gegeten), maar toch zijn de prijzen hier hoger dan verwacht. Bali lijkt in tegenstelling tot Java sterker te reageren op de bereidwilligheid van onder meer toeristen om geld uit te geven (ofwel laten wij er ons hier telkens weer opleggen natuurlijk :)). De prijzen die onze reisgids aangeeft, moeten vaak vermenigvuldigd worden met 1.5 of verdubbeld.

Wat hebben we hier allemaal al gezien? Vanalles! Het heilige monkey forest met zijn kolonie van 300 makaken en een fantastisch stukje natuur, tempels langs alle kanten, het huis van de excentrieke schilder Antonio Blanco (met exotische vogels in de tuin en op onze armen en veel (on)verantwoord naakt), de markt die veel wegheeft van een authentieke soek, etc. Gisterenavond hebben we ons laten verleiden tot het bijwonen van een dansvoorstelling (waarvoor Bali wereldberoemd is), de kecak. Het gaat om een dans waarbij alle begeleidende muziek geproduceerd wordt zonder instrumenten, maar met een indrukwekkend mannenkoor. De setting in een tempelcomplex was natuurlijk schitterend, maar de voorstelling eveneens. Iets wat je toch eens gezien moet hebben als je hier bent! (dit laatste is zowat onze reisvisie - we komen hier maar ene keer - en laten het dus niet aan ons hart komen :))

Vandaag hebben we een fietstocht gemaakt naar de verder afgelegen bezienswaardigheden rond Ubud. Wat ons vooral bijblijft hiervan, waren de hanengevechten die aan de gang waren in een dorp. We waren de enige toeristen daar tussen een massa mannen die wedden dat het een lieve lust was. Een vree wrede ervaring (de hanen krijgen vlijmscherpe messen aangebonden)...

Nu gaan we op ons gemak een restaurantje uitzoeken en genieten van een wederom zwoele avond (het heeft hier trouwens al een paar keer geregend, weliswaar alleen gisteren en vandaag en telkens slechts gedurende enkele minuten).

Selamat malam!

Wondere onderwaterwereld

Hallo lieverds,

tot u spreken twee bekeerlingen. Het duiken heeft ons een beetje te pakken gekregen nadat we gewoonweg prachtige dingen gezien hebben in de wateren van Amed en Tulamben! Amed leek gewoonweg een klein vissersdorpje te zijn waar feitelijk bijzonder weinig te beleven valt. We kregen natuurlijk wel wat we zochten:rust en niet teveel toeristen. Toch wel even opmerken dat de Balinesen enorm sociaal zijn! Voortdurend worden we aangesproken en niet alleen voor transport, sarongs en om dansvoorstellingen bij te wonen. Je kunt het je in Vlaanderen maar moeilijk voorstellen dat een wildvreemde je vraagt hoe het met je gaat, waar je naartoe gaatm etc.

Om terug te komen op Amed: we besloten dan maar eens een duikintroductie te doen die een korte opleiding en twee duiken inhield.

Wat we allemaal niet gezien hebben daar! Nemo en zijn papa en honderden andere soorten visjes en vissen (waaronder een exemplaar van maar liefst 2 meter!), koralen in alle kleuren en formaten, zeesterren, het scheepswrak van de US Liberty waar we in gezwommen zijn... Kortom, een geweldige ervaring!

Jammer genoeg hebben we door onze duiksessie een grote halfjaarlijkse ceremonie gemist waarbij iedereen naar de familietempel gaat om de overwinning van een goede god op een kwade god te vieren (Ok, we weten dat dit niet echt een gedetailleerde uitleg is, maar zo hebben wij het begrepen :)). Niet getreurd echter, want onderweg van Amed naar Ubud hebben we het tempelcomplex van Besakih bezocht, het oudste en grootste hindoeistische complex op Bali.

Daar had net vandaag de tweede zitting plaats van deze ceremonie zodat we er toch een beetje van hebben kunnen meepikken.

Na een prachtige tocht door de bergen en de rijstvelden zijn we vandaag dus aangekomen in Ubud.


Deze stad zou het kloppende culturele hart van Bali zijn en op het eerste gezicht lijkt het alleszins een aangename stad. We blijven hier nu een viertal dagen en gaan waarschijnlijk onze laatste dag doorbrengen in Kuta, waar bommenleggers en Australische toeristen thuis zijn.

Als uitsmijter een kleine poging voor Ramont zijn wedstrijd. Misschien komen er nog andere aan!

Aankomst in Bali en Sanur, waar toeristen thuis zijn...

Zonnige groeten vanuit Bali! Een mens moet hier immers gewoon postkaartjes sturen en de echte Westerse toerist uithangen. Tenmiste in Sanur, want dit lijkt toch echt wel een beetje op Ibiza. Gelukkig heeft men gekozen voor laagbouw, meestal in Balinese stijl (met werkelijk overal godenbeeldjes met offergaven erbij).

Het is dus een heel groot verschil met wat we in Java gezien hebben. De straten zijn hier weliswaar veel properder, geen straatkraampjes, maar het voelt niet Indonesisch aan (of toch hoe we denken dat dit zou moeten aanvoelen :) )Bovendien is het hier in tegenstelling tot wat we verwacht hadden veel duurder dan in Yogyakarta. Dit kan natuurlijk enkel tekenend zijn voor Sanur en niet voor de rest van Bali (laat het ons hopen!).

Toen we in de luchthaven van Denpasar landden (met de hardste landing die we ooit in ons leven meegemaakt hebben - je begrijpt meteen waarom Garuda niet meer op EUropa mag vliegen) werd de klok weer een uurtje doorgedraaid: het uurverschil met Belgie bedraagt nu 6 uur.

Aangezien Sanur duidelijk niet echt ons ding is, zijn we zinnens morgen naar Amed te gaan aan de oostelijke kust van het eiland. Dit is een klein vissersdorpje waar je naar verluidt prachtig kunt duiken en snorkelen.

Geen foto's deze keer door de trage verbinding, maar volgende keer maken we dit wel goed. Zonnige groeten!

terimah kasih!

Het is een beetje moeilijk om te beginnen deze keer om al de ervaringen van de voorbije twee dagen neer te schrijven... Laat ons dan maar chronologisch te werk gaan :)

Gisteren heel vroeg opgestaan (6uur) om een daguitstap te doen naar de prachtige sites die in de buurt van Yogya liggen. Na een verkwikkend ontbijt (bami en kippensoep) werden we opgepikt door Rojo, onze chauffeur voor een boeiende dagtocht! De reden dat we zo vroeg opstonden, was om voor de horde toeristen bij Borobudur aan te komen en volop te kunnen genieten van het grootste boeddhistische monument ter wereld. Toen we beide het nirwana (het bovenste verdiep oftewel de hemel) bereikten, konden we ook de wijde omgeving bewonderen in al haar pracht.

De boeddhistische wijsheid lag er voor het oprapen,alleszins bij onze gids: de zwakheid van de man ligt in het oog, die van de vrouw in het oor (denk daar maar eens over na!).

Vervolgens reden we door naar de Menduttempel, eveneens een boeddhistische tempel. Onderweg toonde Rojo ons allerlei planten en vruchten die hier volop groeien (banaan, papaya, salak, cacao, ...). De boom op het tempelcomplex was voor ons trouwens minstens even indrukwekkend als de tempel zelf, gigantisch!


Vandaaruit reden we dan richting Prambanan. Onder de bloedhete middagzon bezochten we dit prachtige hindoeistisch-boeddhistisch complex. Op een uitgestrekt terrein werden in de 9e eeuw, dus nog voor de eerste kathedralen bij ons opdoken, door een hindoeistische koning en zijn boeddhistische koningin als teken van hun onderlinge liefde/verdraagzaamheid (toen waren dit de concurrerende godsdiensten op Java)dit gezamenlijk project opgezet. Een foto zegt meer dan 1000 woorden...


Na zo een bevredigende cultuuronderdompeling was het tijd voor puur genieten. Onze verhuis naar een ander hotel, de Yogya Village Inn kan moeilijk anders omschreven worden. Absoluut een aanrader voor alle "honeymooners" ;) Cocktails drinken aan de bar vanuit het zwembad is maar een van de vele voorbeelden waarom dit hotel zo fantastisch is.


Vandaag hebben we dan weer kennis kunnen maken met de traditionele dorpsgemeenschap, de mensen en hun werk door middel van een door Via Via georganiseerde fietstocht doorheen de rijstvelden. We zagen de verschillende fases van het kweekproces van rijst,hoe kroepoek en tempeh gemaakt wordt en konden ook zelf aan de slag.
Onderweg hebben we zeer veel over Indonesie bijgeleerd door te babbelen met onze gids, een jonge studente Engels die zelf ook in een dorpsgemeenschap leeft. Wat bijvoorbeeld frappant is, is de enorme sociale controle en zelforganisatie in deze dorpen (een avondklok voor bezoekers bijvoorbeeld!?). Een verrijkende ervaring die we alleen maar kunnen aanbevelen!

Deze avond gaan we nog een laatste keer de sfeer in Yogya opsnuiven. Morgen is het de nationale feestdag van Indonesie en er zijn vanavond reeds feestelijkheden aangekondigd!Vervolgens gaan we nog genieten van een massage bij Pak Eddy (dit konden we niet laten passeren he Peter :)).
Morgen wordt voor ons tevens de laatste dag in Java. Na de middag vliegen we naar Bali, waar we de zee hallo gaan zeggen en vaarwel aan onze geliefde muezzin (Bali is hindoeistisch, hoera!).

Selamat malam!

Yogyakarta - stad van vriendelijke Javanen en chique hotels!

Yogyakarta... een verademing! Zo kan je het kort samenvatten feitelijk :)

De treinrit doorheen half Java was inderdaad prachtig: rijstvelden en -terrassen waar we de rijst manueel zagen oogsten en drogen, traditionele kleine dorpjes, maar spijtig genoeg ook eindeloze sloppenwijken bij het buitenrijden van Jakarta. De contrasten zijn groot in dit land.

Na een rit van iets meer dan acht uur werden we terug in de tropische hitte gegooid. Gelukkig wisten we ons hotel zeer snel te vinden. In tegenstelling tot wat het straatbeeld doet vermoeden, zijn de hotels hier wel een pak luxueuzer en rustiger dan we verwacht hadden (behalve om 4.30u in de ochtend wanneer de f*ing imam voor het eerste gebed iedereen oproept door luidsprekers gedurend een half uur door de halve qur'aan voor te lezen). Een prachtige tuin met zwembad (waar we zo dadelijk in gaan duiken), massa's orchideeen en vogeltjes, vree schoon dus.



Er zijn hier wel opvallend meer toeristen dan in Jakarta, de wijk waarin we vertoeven, wordt duidelijk niet voor niets de trotterbuurt genoemd.

Ons aanvankelijk schema is een beetje overhoop gegooid door al de vriendelijke mensen die we hier op straat tegenkomen en ons vanalles vertellen over hun leven en Yogya. De trotter liet uitschijnen dat je goed moet uitkijken voor al te vriendelijke mensen, maar tot nog toe alleen maar positieve ervaringen gehad! Deze ochtend zijn we naar een authentiek batik-atelier geweest (de authenticiteit bevestigd door verschillende mensen) waar je echt prachtige dingen kon vinden.

Daarna hebben we het museum bezocht van Yogya waar je een overzicht kon vinden van de geschiedenis, gebruiken en kunst van Indonesie: ook de moeite, zeker met de prive-gids die we hadden.

Daarnet zijn we iets gaan eten in de Via Via, een keten van reiscafe's die je overal in de wereld vindt (ook in Antwerpen). Deze wordt uitgebaat door een Belgische die ons wederom een aantal tips aan de hand gedaan heeft. Bij deze ligt de rest van onze trip in Yogya vast: morgen naar Borobuduur en Prambanan en zaterdag gaan we een fietstocht maken in de velden rond Yogya.

Voila, we gaan onze becak terug naar het hotel nemen voor een plonske!
We voelen ons er soms wel wat schuldig bij als je ziet wat deze mensen tijdens hun pensioen allemaal moeten doen...

Heel leuk om zoveel reacties te zien van in Belgie trouwens!
Aan Ivo: zoals je ziet gaat alles baik baik, maar lopen zit er voorlopig nog niet in!
Aan Tom: wordt nu al een reis om nooit te vergeten! Trouwens, ze roken hier iets speciaal: sigaretten met kruidnagel en een gesuikerde filter. Geinteresseerd? :)
Aan de mama en de zus: we trekken veel fotootjes en thuis krijgen jullie natuurlijk een uitgebreid verslag!

Ciao'kus

Jakarta - cultuurshock zonder meer!

selamat datang!


Na een reis van iets meer dan 20 uur zijn we gisteren op onze bestemming aangekomen, de stadsjungle van Zuid-Oost AziE, Jakarta. Over de vlucht zelf kunnen we vrij kort zijn: veeel films gezien, lekker eten, veel beenruimte (belangrijk op zo een lange vluchten!) en zeer goede service tout court. Abu Dhabi, onze tussenstop waar we 6 uur gebleven zijn, was op zich al een belevenis. 37 graden nadat in het vliegtuig continu 19 graden bewaard bleef, valt nogal op een mens... Deze luchthaven ligt duidelijk op het kruispunt van veel internationale verplaatsingen: volledig gesluierde vrouwen en in djellaba's geklede mannen naast de westerlingen in hun typische toeristenoutfit mengden zich vrolijk door elkaar!

Jakarta dan, waar je duidelijk begrijpt en ziet wat smog feitelijk is.


Onze aankomst was feitelijk even hectisch dan de stad zelf. Dat heb je natuurlijk als je de straatnaam van je hotel vergeten bent... voeg daaraan taxichauffeurs die allemaal weten waar het ligt zonder in realiteit het flauwste idee te hebben en je kunt al raden dat het niet evident was. Trouwens, daar ook voor de eerste keer veel te veel betaald voor iets waar je op moet afdingen, de taxirit. Sindsdien hebben we al veel geleerd en laten we ons niet (al teveel) meer oplichten.

Ons hotel is niet echt speciaal, maar is ok voor wat we ervoor betalen (om en bij de 17 euro voor ons twee met ontbijt en airco). De stad zelf is moeilijk te vatten in een paar zinnen. Karoline heeft haar langverwachte cultuurshock al meerdere keren gehad :)
Alles is gewoon anders: het verkeer kan je vergelijken met Napels, maar dan drie keer erger. Voor voetgangers is het niet altijd evident om verder te wandelen door de honderden eetkraampjes op de voetpaden (als die er al zijn) en de scooters die niet altijd zin hebben om in de eeuwige files te staan. Vandaag hebben we dan maar de typische bajajs geprobeerd, de alom tegenwoordige driewielers die meer uitlaatgassen uitstoten dan twee mazda's van 18 jaar oud. Een belevenis op zich! Over de Indonesiers zelf geen klagen, maar Karoline krijgt wel opvallend veel "hello's" langs alle kanten :)

Qua bezichtigingen hebben we een beetje pech gehad: het nationaal museum was net gesloten toen we er binnen wilden gaan, de kathedraal eveneens. We hebben wel de masjid istiqlal bezocht, de grootste moskee van de regio.


Niet te verwonderen natuurlijk als je in het achterhoofd houdt dat IndonesiE het grootse moslimland is! We hebben ook kennis gemaakt in real life met Wina, een Indonesische die op de Belgische ambassade werkt en ons heel goed geholpen heeft met de voorbereidingen van deze reis.

Op aanraden van Peter en Alex zijn we gisterenavond nog (we wilden zo laat mogelijk gaan slapen om zo snel mogelijk aan het uurverschil te wennen) gaan batik-shoppen in de Sarinah Department Store.

In gans de hectische bedoening die Jakarta is, hebben we een zalig rustpunt gevonden, namelijk een Thais restaurant - de Lan Na Thai. Heerlijke cocktails en spicy eten, een aanrader als je hier mocht passeren!

Morgenvroeg vertrekken we met de trein naar Yogyakarta. Het wordt een rit van acht uur waarbij we volop van het Javaanse landschap gaan genieten!

selamat malam!

Huwelijksreizen part II - Indonesia here we come!

En voila, zoals aangekondigd een tweede huwelijksreis, deze keer net iets exotischer dan Italië. Het heeft lang geduurd eer de knoop doorgehakt is, om precies te zijn op 18 juli jongstleden. Immers, het was steeds de bedoeling om in oktober naar Syrië en Jordanië te gaan. Dit kon niet doorgaan en vermits augustus een beetje te warm is om daar rond te reizen, mocht het dus iets helemaal anders worden. Na enig gezoek en getwijfel tussen de continenten zijn we terecht gekomen bij Karoline haar jeugddroom: Indonesië!

We vertrekken nu zondag voor 17 dagen en ons reisschema ziet er ongeveer als volgt uit: We vliegen van Brussel naar Jakarta (met tussenstop in Abu Dhabi) en keren ook vandaar terug naar België. In de tussentijd zullen we de eilanden Java en Bali verkennen (om een idee te geven: Indonesië telt ongeveer 13000 eilanden...) waarbij we de trein en het vliegtuig als transportmiddel zullen nemen.



We weten nu al dat we tijd te kort gaan hebben om wat duidelijk een prachtig land is te leren kennen. Niettemin hebben we al heel veel uitleg, tips, adressen en dergelijke gekregen zodat we zonder twijfel met veel smaak zullen kunnen proeven van dit land.

De praktische voorbereidingen zijn achter de rug (inentingen tegen typhus, hepatitis A, dyfterie, tetanus en polyo, paspoorten, reisapotheek, tickets, gidsen, ...). we hebben een hotel geboekt in Jakarta en Yogyakarta, maar voor de rest ligt nog niks vast.

Ik hoef jullie niet te zeggen dat we er ongelooflijk veel zin in hebben. We gaan dan ook zo goed als mogelijk ons best doen dit te delen via deze blog!

Tot gauw

Huwelijksreizen (let op het meervoud!) part I

It's been a very long time indeed. En wat heeft het leven in de tussentijd niet allemaal gebracht... Sinds 16 mei zijn we aaneengeklonken en vastgesmeed voor de rest van ons leven. En dat is natuurlijk stevig gevierd! Wat echter zeker niet mocht ontbreken, was de huwelijksreis. En omdat we niet houden van half werk hebben we dan maar besloten er twee te doen :)

De dag na ons huwelijk zijn we richting Italië getrokken, naar het immer prachtige Gardameer. Daar wachtte een bijzonder vriendelijk koppel ons op dat ons voor een week hun mobilhome ter beschikking gesteld heeft, een geste die door ons erg op prijs gesteld werd. Het stond ons toe aan de rand van het meer een slaapplaats te hebben waardoor we op stonden met een prachtig landschap van mistige heuvels die opdoken achter een spiegelmeer.


De weergoden die ons zooo gunstig gezind waren op onze trouwdag, waren echter iets minder goed gezind in Italië gedurende die week. Niet dat we het aan ons hart laten komen hebben natuurlijk: het vrolijk weerzien van la dolce far niente, fantastisch eten en vooral elkaar was meer dan voldoende om er een geslaagde week van te maken. Ook Artan, bij wie we een weekje mochten blijven logeren, was het hier helemaal mee eens!


We hebben natuurlijk ook enkele plaatsen bezocht: Desenzano als stad is een aanrader om met de fiets naartoe te rijden. Verona is vanzelfsprekend van een andere grootorde: een heel mooie stad waar je onder meer, hoe toepasselijk, het balkon van Romeo en Julia kan gaan bekijken...

Eén tip: het amfitheater is zijn geld niet waard, zeker als je al in het Colosseum geweest bent. Wat dan weer wel fantastisch moet zijn, is een operavoorstelling meepikken die hier tijdens de zomer regelmatig doorgaat.

Avoriaz - Waar de Portes du Soleil voor je openzwaaien

Januari 2008: de eerste berichtgeving over de sneeuw in Frankrijk is enigszins teleurstellend. We trokken het ons natuurlijk niet teveel aan: eerst en vooral was het nog een maand en ten tweede leek het erop dat de amusementsfactor van de in het verschiet liggende skireis voldoende hoog zou zijn om wat slechte sneeuw te compenseren. We hadden immers besloten nog eens mee te gaan met Politeia en een bende van om en bij de 60 personen, dat moest gewoon plezant worden. Niettemin werd het weerbericht de laatste dagen voor de reis angstvallig in de gaten gehouden en jawel hoor, opeens is het beginnen sneeuwen tegen 200 per uur!

Begin februari 2008: Eindelijk vertrekken... Je kan gerust stellen dat we intussen vakantieverslaafden geworden zijn en hadden dan ook verschrikkelijke behoefte er een week van tussen te kunnen en te zweven op de latten/plank. Bovendien hadden we met Koen en Dana twee bijzonder sympathieke "roomies" getroffen zodat we klaar waren voor een superreisje!

En we mogen gerust stellen dat het dat geworden is! Of wat dacht u van het volgende recept?
- 4 dagen fantastisch weer ( de opwarming van de aarde viel echter weer niet te ontkennen toen we de thermometer 7 graden zagen aanwijzen), 1 dag wat bewolkt en 2 dagen heel slecht weer (striemende sneeuw, doorweekt, geen hand voor de ogen zien) die echter met de glimlach aanvaard werden toen de dag erop een stralende zon de maagdelijke sneeuw deed schitteren.
- een skigebied met meer dan 600 km pistes waaronder verschillende bloedmooie stukken. We hebben trouwens ook de Zwitserse muur bedwongen; naar verluidt de steilste piste van Europa. Ze lag er prachtig bij die dag zoals je op onderstaande foto kunt zien.

- Een bende onnozele zotten waarmee werkelijk hilarische momenten beleefd zijn. Of wat dacht u van een reddingsoperatie van een vierjarige die in de diepsneeuw is vast te komen zitten door 4 jongens in ontbloot bovenlijf of treintje spelen achter nietsvermoedende oude dames met hét skipak van de dag aan (volledig fluogeel mét oranje fluo-skistokken)?

- snuifjes gezelschapsspelen (machiavelli is echt kicken!), pauzeren op de piste bij de open haard, jumpkes doen en filmen, ...

Kortom, het was absoluut de moeite! Echter met één groot minpunt en dat was de organisatie waarmee Politeia in zee gegaan was, namelijk Halloween. Werkelijk niks was in orde of geregeld zoals het hoorde. De verantwoordelijken ter plaatse waren totaal onwetend en slaagden er niet echt in ons te begeesteren... Hoewel dit een bijzonder goedkope skivakantie was, zijn we niet van plan in de toekomst nog met deze organisatie iets te doen. Dan zijn er voor een vergelijkbare prijs zeker betere alternatieven.

24 februari 2008: de borden en latten zijn geslepen en gewaxt (is dit correct geschreven?), de botten gedroogd en alles opgeborgen voor volgend jaar. Batterijen zijn volledig opgeladen, het zal nodig zijn. Op 16 mei is het immers "T-day" en daarna zijn we weer weg, richting het (hopelijk) zonnige Italia!