We hadden er bovendien ook beiden bijzonder veel zin in omdat het nu toch al drie maanden geleden was dat we er nog eens vantussen waren geweest (schandalig nietwaar :) )
Enige ding dat we wat onderschat hadden, was de rit ernaartoe: waar we gedacht hadden er op een goede halve dag te geraken, bleek dat we er toch een zevental uur over gedaan hebben om het "péage-loos" en mits enig gedwaal langs de Franse wegen te bereiken (kwisvraag, kwisvraag: in welk land vind je elke halve kilometer een rond punt?).
Maar goed, eens aangekomen te Bayeux en gesettled bij gastvrouw Myriam van "den Aggarthi", waren we klaar om het stadje te verkennen en er een lap van twee lange dagen op te geven!
Bayeux by night, het geeft schone foto's, maar op zich is er niet zo een nachtleven dat je er je nachten swingend kunt doorbrengen. Dan bleek dit beschermd stadje overdag heel wat meer troeven te hebben: een gezellige markt (waar we wortelen gekocht hebben met een AOC (!), pommeau als aperitief, ...), leuke straatjes en natuurlijk niet te vergeten het Tapijt van Bayeux oftwel het verhaal van Hastings in 1066 in stripvorm. Dit heeft ons echt aangenaam verrast door de interessante manier van presentatie en duidelijke achtergrondinfo. Voor de rest bleek Bayeux vooral een goede uitvalsbasis voor de rest van de streek.
Alles in deze streek ademt uit wat een mens zich voorstelt van D-day en de hieropvolgende periode: de mistige ochtend, kleine dorpjes met typerende kerken, uitgestrekte velden (met prachtig koolzaad in bloei) en natuurlijk steile kliffen en de zich steeds herhalende branding van de zee. Arromanches, waar de geallieerden een kunstmatige haven aangelegd hebben (fantastisch huzarenstukje van ingenieurskunde), Longues-sur-Mer met zijn quasi intacte Duitse kanonnenbatterij en vanzelfsprekend Pointe du Hoc waar men het terrein gelaten heeft zoals het er toen bijlag, we hebben het gezien. We moeten toegeven, hoewel er een bijna kitscherig aura kleeft aan patriottisme, dankbaarheid en heldhaftigheid, het doet toch iets.
De gevolgen zijn overal nog steeds zichtbaar, ook hier in Caen bijvoorbeeld bij deze kerk. Caen was toendertijd voor meer dan de helft verwoest en sommige delen zelfs voor 88%...
De formule van de Chambre d'hôtes is ons wel goed bevallen. De gastvrouw gaf ons veel (soms teveel :) ) uitleg over alles en nog wat en gaf ons elke ochtend bij het ontbijt een briefing over wat we die dag wilden zien. Het is een gemoedelijk sfeertje en daar houden we wel van zoals je waarschijnlijk wel weet.
Zoals altijd is het weer veel te snel voorbij gegaan, maar we dragen weer schone herinneringen mee aan een heel romantisch weekendje met wandelingen langs de kliffen, stokbrood met camembert in het park en natuurlijk de vraag gesteld in Porte-en-Bessin die iedereen momenteel bezig lijkt te houden en waardoor onderstaande (te jonge?)schat van een vrouw letterlijk lijkt te stralen...
Tot gauw!
