De snorkels gesignaleerd in Mare Adriatico!

Hallo lieve lezers!

Jullie hadden nog een aantal foto's te goed van ons en belofte maakt schuld. Bij deze...


Weinig uitleg noodzakelijk...


Castel Del Monte, heel impressionant in the middle of nowhere (zie vroeger)


De familie Schollaert (zonder Sofie :( ) in Lago Trasimene

Het uploaden van meer foto's lijkt vast te lopen, waarvoor onze excuses...


Intussen zijn we dus de Appenijnen terug overgestoken naar Bari (en zelfs wolken gezien daar! :) ) waar we met Karo haar ouders terug de reis verder zetten.

Gezien we daar hoorden van fantastische verhalen over parende zeeslakken en pijlinktvissen,
rekening houdend met het feit dat het hier om snorkelen en niet om duiken ging,
rekening houdend met het feit dat in Pompei geen watertje te bespeuren viel om eens te plonsen en het broeiend heet was,

werd het volgende besloten: we moesten zo snel mogelijk naar de zee om van al dat heerlijks te genieten!

De Amalfikust is jammer genoeg niet gelukt (sorry Aster :) ), maar nu vertoeven we in Gargano aan de andere kant van Italie. We kunnen alleen maar zeggen dat het hier ook een prachtige kust is. Enige nadeel: de zee is hier een pak minder levend dan wat Peter en Chantal gezien hebben in de hiel van het land. Alhoewel hoor, Karo is gefascineerd door de visjes die aan haar voetjes zwemmen, we zien krabbetjes, kleine visjes, anemonen, zeeegels, etc.

We blijven hier enkele dagen hangen alvorens stilaan terug naar boven te gaan. Intussen zullen we de terrasjes en gelato's zeker niet aan ons voorbij laten gaan.

Ciao!

Resistance is futile, the story of Pompei and the mighty Vesuvio

Bij deze is de essentie van onze afgelopen twee dagen verteld :).

Deze keer jammer genoeg wederom geen foto's, maar de margi-pc van de camping hier in Pompei kan dit niet aan, is van de tijd dat de Vesuvius de laatste keer uitgebarsten is waarschijnlijk.

Gisteren hebben we, na een uur voor de poort gestaan te hebben wegens een uitgelopen 'staff meeting', gedurende een dikke halve dag Pompei bezocht. De leraars Latijn hun natte droom heeft ons echt bekoord!

Vandaag, net als gisteren onder een brandende zon, de Vesuvius opgeklommen. Machtige view over Napels en de ganse baai, de gigantische krater gezien, enfin, de lyrische bewoordingen zullen nog wel met foto's onderbouwd worden als we terug zijn. Andrew, the Vesuvius keeper zoals hij zichzelf noemde, gaf ons spontaan een heel interessante uitleg, maar trachtte ons nadien natuurlijk een boek aan te smeren... We hebben geen boek, dan wel een brok lavasteen meegebracht van de top, woooooow :).

Enfin, morgen gaan we terug naar Napels en dan verder terug naar Bari van waar we terug met ons vieren zullen verder trekken. Tot gauw!

Napels, de stad van het eeuwige getoeter...

Aangezien het hier stikt van de internetpoints en een mens nooit weet wat komen zal, zijn we hier alweer met wat meer, tja, indrukken? foto's? small talk?

Zoals gezegd vertoeven we vandaag tot een uur of vier in Napels. We hebben van deze ochtend gebruik gemaakt om te crossen van de ene kerk\klooster\kapel naar de andere. Deze kerken herbergen in hun cryptes heel wat rare bezienswaardigheden! Of wat dacht je van een skelet met een volledig versteende bloedsomloop uit de 18e eeuw... (Jammer genoeg geen foto ;), maar het lugubere gehalte kon concurreren met de mummie in de Duomo in Bari), van het bloed van San Gerrano, archeologische opgravingen van Griekse en Romeinse tempels, etc. Gisteren hebben we een minder religiuze tocht gemaakt langs Castel Nuovo, enkele Palazzi en de Galeria Umberto I waarvan hierbij enkele foto's.






Verder hebben we vandaag en gisteren vooral de sfeer opgesnoven van Napels.

Hoewel het zijn mooie kantjes heeft, kan het ons toch niet volledig bekoren. Het verkeer is hier hels ( rode lichten, ma baneet!), de straten vrij vuil en overal ontbreekt wel iets om het af te maken. Er zou iets mooi van gemaakt kunnen worden, maar het stadsbestuur heeft nog veel werk, zoveel is duidelijk. Van de onveiligheid hebben we
nog niet veel gemerkt, maar op de bus werden we toch al gewaarschuwd door een vriendelijke Napolitaanse. Fingers crossed dus, we zijn nog niet weg, alhoewel we ons toch afvragen of de onveiligheid wel zo erg is als iedereen denkt.

Onze eerste pizza in Italie (en dan nog wel in Napels, de bakermat van de pizza!) was overheerlijk, van de beste ooit, zonder overdrijven (en voor geen geld, cfr Vanoverschelde... :) )



Nu maken we ons stilaan klaar om te vertrekken richting Pompei om vandaar ook de Vesuvius te verkennen. We blijven daar drie dagen op een camping en indien er geen internet voorhanden is, zal het even duren voor we elkaar weer horen.



Bacio xx!

PS: wat is het verschil tussen de voorlaatste en de laatste foto?


Juist ja, Michael heeft zich een Italiaans kapsel laten aanmeten in de barbieri op de hoek ;)

Napels zien en dan... verder reizen natuurlijk!

Hier zijn we (eindelijk) nog eens met wat nieuws van het Italiaanse front. Onze excuses dat we jullie zo lang op jullie honger doen zitten hebben!

Waar waren we gebleven? Ah ja, aan Lago Trasimene (nvdr. deze maal juist gespeld, de taalpuristen onder ons zullen een vette kluif hebben aan onze schrijffouten in het Italiaans :) ). Ondanks de mooie locatie waren we toch blij om de Nederlandse invasie te ontvluchten en onze heil elders te zoeken.



De overtocht van de Apennijnen richting Adriatische kust was op zich al een zeer mooi gegeven: eindeloze bossen met dorpen die als arendsnesten tegen de rotswand geplakt zaten maakten later plaats voor desolate hellingen en plateaus met wijngaarden, olijfbomen en voorlopers van trulli's (typische huisjes voor Zuid-Italie met een kenmerkend rond stenen torendak). Uiteindelijk belandden we dan op een parcheggio aan de zee niet ver van Pescara waar we de zoute zee indoken en weer eens konden genieten van aperitieven bij ondergaande zon (en van Karo haar heerlijke uitsmijter met Italiaanse touch).

De dag erop trokken we verder zuidwaarts en wilden we Italiaanse wijn proeven in wat als de reisgidsen beschreven stond als het centrum van de plaatselijke goede wijn, San Severo. Ja, mooi niet natuurlijk! Wel geproefd van de keuken zonder fratsen, met wijn in plastic bekertjes en waar het eten geserveerd werd zonder menukaart noch prijzen. Beetje geript ( 2 euro extra omdat het 'artiginialo' ofwel ambachtelijk was), maar wel te pruimen.



Peter, beter gekend als de "ridders en kastelen"-lover, wou absoluut het Castel del Monte zien, een kasteel in the middle of nowhere waarvan niet geweten is waarvoor het diende en dat op de UNESCO werelderfgoedlijst stond, dus allen daarheen! En het moet gezegd, ca vallait la peine, alleen voor het uitzicht al... In de naburige wijnbar proefden we een wijntje waarvan de roots niet ver lagen van deze waarvan we in Belgie al een beetje de smaak te pakken hadden gekregen. Met enig vraag en gesticulare-werk vonden we de cooperatieve waar ze deze wijn verkochten en jawel hoor, de mobilhome weegt weer net wat meer :)

Hierna zijn we doorgereden naar Trani, een stadje niet ver van Bari, waar het niet evident is te rijden met de mobilhome. Maar wat een prachtig kuststadje: compleet met gezellig haventje, kathedraal aan de kustlijn (geeft magnifieke indruk)en middeleeuwse straatjes vol leven.



Na een korte nacht (we stonden op een vrij druk plein) richting Bari (gisteren dus) waar onze wegen zich zouden scheiden: Karo en ik gingen op zoek naar de nodige inlichtingen etc om richting Napels te vertrekken voor een week en kochten tickets voor de volgende dag (19 juli). Na het slenteren door Bari (wat trouwens zeker de moeite van het bezoeken waard is als je in de buurt bent ;) )en het genieten van werkelijk overheerlijke gelato (nr 3 nog maar van deze reis!) zochten we de geplande camping op. Aan deze zoektocht hielden we enkel een koude douche over omdat ze gesloten was waardoor Karo en ik genoodzaakt waren in de vooravond n og een hotel te zoeken...

Zo geschiedde (leve de Trotter!) en vandaag (eindelijk zijn we bij vandaag gekomen) zitten we dit te typen in een internetcafe in het historische centrum van Napels. Logistiek gezien is alles vrij vlot verlopen en we zijn klaar voor wat komen gaat! De planning? Napels, Pompei, Vesuvius en op Pieters aanraden, Sorrento waarna we ons weer bij Karo haar ouders zullen voegen, op naar verder avonturen...

Bon, het was een hele boterham, het fotomateriaal is nog steeds beperkt ( twee toestellen en we hebben maar een bij), maar we keep in touch!

Geniet van het Belgische zomerse weertje, de terrasjes en de Gentse Feesten natuurlijk!

Ciao

tutti e molto bene!

Buongiorno!

Zoals je wel had kunnen verwachten, zijn de eerste dagen probleemloos en vooral zalig zorgeloos verlopen. De moeheid van het harde werken (vooral bij Michael ;) ) wordt er stilaan uitgezweet...

Het kost wel wat moeite, met name lange ritten bij echt hoge temperaturen van om en bij de 35 graden ( is het daar in Belgie ook zo heet?) om in dit prachtige land te geraken. Gelukkig kon dit met een 'zwemmeke' al vlug van ons afgespoeld worden. Eerst in Luino bij het Lago Maggiore en sinds gisteren waar we mometeel verblijven aan Lago Transimene in Castelione. In Luino zorgden ook de weergoden voor de nodige afkoeling met een onweer om u tegen te zeggen (je kan je voorstellen dat een zeker hondje hier geen fan van was). We waren op dat moment dan ook genoodzaakt enkele uren op hetzelfde (overdekte) terras te blijven plakken met Prosecco en Panini's.

Enkele indrukken dan van dit land dat ons al niet echt meer onbekend is (reeds twee keer hier op verlof geweest):

ze zijn nog altijd even zot van een Berner-Sennen, van Artan dus... Het aantal mama's dat dolverliefd om deze Bello zijn nek gevlogen zijn, is iets om serieus jaloers op te zijn :)

Het aperitieven/eten smaakt nog altijd even heerlijk: pesto, pulpo, grizzini, olijven, kaas, pomodore, etc...

De Vlaming lijkt Italie echt ontdekt te hebben, zit onze immer geliefde premier daar voor iets tussen?

En last but not least, het lukt ons wel om het hier drie weken uit te houden...

Jammer genoeg kunnen we jullie niet op enkele foto's vergasten (supermoderne computer), maar je kent ons, we maken dit wel goed! Geniet er nog van, wij doen dat ook

Ciao!

La bella Italia

We trekken weer de wijde wereld in, ditmaal naar het zuiden van Italië. Dinsdag 11 juli zal de mobilhome in gereedheid worden gebracht voor de tocht over de Alpen en verder. Tegen de avond -wanneer de werkmensen thuis zijn- begint onze drie weken lange reis.

Het is de bedoeling om samen met Karo's oudertjes te reizen en van de geneugten van Italië te genieten tot we rond Bari beland zijn. Bari is een grote stad in Puglia, een zuidelijke provincie aan de Adriatische kust. Momenteel zijn we van plan -met een mobilhome weet je nooit- om vanuit Bari onze rugzak te nemen en met ons tweetjes de andere kant van zuid Italië te verkennen: met name Napels, Pompeji en omgeving. Na een weekje keren we dan terug naar waar de mobilhome zich min of meer bevindt, om de rest van de vakantie weer met ons vieren door te brengen.

Het zuidelijke deel van Italië is nog weinig toeristisch en we verwachten dus kennis te maken met een ongerepte natuur, de typische Italiaanse gastvrijheid, het fantastische eten en enkele architectonische pareltjes.

Ik weet het nu al: de tijd zal weer veel te snel gaan...