Drie dagen Normandië met de mobilhome, volgeladen met het beste wat de natuur biedt aan lekkere dingen (onszelf vooral niet vergeten als je nagaat wat dit allemaal kan inhouden), es hat uns sehr gefreut.
Eerst werd echter een tussenstop in Zillebeke, bij Ieper gepland, waar we in één van de talloze "privé-museums", in ons geval aan Hill 62, loopgraven uit de Eerste Wereldoorlog gingen 'bewonderen'. Twee adviezen als je dit ook van plan bent, doe zeker laarzen aan, want ze zijn zeer realistisch, tenminste als we vergelijken met wat je op foto's en in films (All quiet on the western front onder andere) hierover ziet. Ideaal middel dat ze ginder gevonden hebben om te lastige noorderburen weg te houden was een bordje met de tekst "hier zaagt men niet over de prijs!"...
Toch wel een beetje onder de indruk dan richting Normandië (Nord pas de Calais bij Cap Blanc Nez en Cap Griz Nez)gereden waar je de ene bunker na de andere terugvindt uit die andere wereldbrand. De ene was daar natuurlijk al wat enthousiaster over dan de andere natuurlijk :)Je moet dus niet doorrijden tot aan Omaha Beach, maar natuurlijk kan je de redenering doortrekken en gewoon in Wenduine naar de Atlantic Wall gaan zien.
Voor de rest hebben we vooral genoten, voila. ALhoewel, enig fanatisme was op wandelvlak terug te vinden bij bepaalde personen. Meer in het bijzonder één persoon, wel laten we duidelijk zijn, de persoon hieronder rechts op de foto. Chantal genaamd.
Natuurlijk zijn we er haar dankbaar voor dat we toch maar een mooie dagtocht van om en bij de 20 km gemaakt hebben!
Ander memorabel moment was toch wel het mosselen en karakollen trekken van de rotsen bij eb en deze daarna met een ajuintje te stoven. Een gulden draak erbij en een mens is direct 1000 km van huis en vooral werk verwijderd...
Om met een postkaarttekst te eindigen: het eten is hier goe, het weer is toch nog zeer goed meegevallen en vooral zalig genieten de boodschap!
